ℓog

Jak ustawić obrazek dla linku na Facebooku?

Jan Kłosowski — Mon, 13 Jun 2011 20:12:50 +0000

Często gdy wklejamy na Facebook link do swojej nowej strony, serwis nie potrafi znaleźć właściwego obrazka. Link umieszczony bez dobrej miniatury zdecydowanie traci na skuteczności, a zdarzają się przecież także materiały/strony bez obrazków.

W teorii powinno wystarczyć dodanie do sekcji <head> następującej linijki:

<link rel="image_src" href="http://adres.pl/thumbnail.jpg" />¹¹Oczywiście – pod wskazanym adresem musi znaleźć się odpowiedni obrazek.

W praktyce jednak zdarzało się, że to rozwiązanie „nie zaskoczyło”, a z drugiej strony warto pamiętać, że facebook nie jest jedynym serwisem, który może chcieć pobierać jakąś miniaturę. Preferujemy więc dodatkowe umieszczenie specjalnego obrazka <img> na stronie. Jeżeli nie chcemy by był on widoczny. Możemy ukryć go choćby za pomocą reguły css z-index:-100;. Na stronie, którą czytasz umieściliśmy go sprytnie na elemencie tła. Jeżeli macie wystarczająco szeroki monitor, żeby widzieć „tarczę zegara” na PKiN w tle – możecie najechać kursorem i odnaleźć opisany obrazek. Preferuję takie rozwiązanie jako dodatkowe zabezpieczenie – nawet jeżeli nie jest ono konieczne.

Najlepsza miniatura jest kwadratowa, bo taka wykorzystuje maksymalną dozwoloną powierzchnię.

UWAGA! Bądźmy ostrożni z wklejaniem linku na Facebook, bo raz wygenerowana dla linku miniatura trafia na jakiś czas do pamięci cache. Na pewno jest tam trzymana dobę (albo i dłużej). Nie udało nam się sprawdzić tego empirycznie, ale w tym czasie mimo zmian na stronie, żadna nowa miniatura nie zostanie uwzględniona. Zdecydowanie warto więc ustawić ją prawidłowo przed pierwszym wklejaniem linku na Facebook. I nie chodzi tu o publikację wpisu tylko samo wklejenie go do edytora kiedy to miniatura jest generowana po raz pierwszy. Czasami gdy mamy „podbramkową” sytuację, możemy zmodyfikować (po zmianach) adres linkowanej strony, by miniatura została wygenerowana na nowo bez opóźnień. Raz wygenerowana dla opublikowanego linku miniatura będzie już używana na stałe. Nawet jeżeli obrazek zniknie z naszego serwera.

Away From Keyboard

Jan Kłosowski — Sun, 12 Jun 2011 23:13:10 +0000

Jak widzicie, wśród licznych zmian na ℓogu, zrezygnowaliśmy z komentarzy Disqus. Wnioski z wielomiesięcznej obserwacji były bezwzględne – większość komentujących nie czyta komentarzy swoich poprzedników, gdzie często znajdują się odpowiedzi na ich pytania. ~~Obecnie wstawiliśmy komentarze Facebook – czas pokaże czy sprawdzą się lepiej?~~¹¹OK, to był najkrótszy eksperyment ever. Brak moderacji. Parę kwaśnych uwag od znajomych. Wpis Bekona… komentarze Facebooka skasowane :)

Śmierć komentarza

W rzeczywistości problem z komentarzami wynika z gruntownej przemiany jaka wydarzyła się w Internecie w ciągu ostatnich kilku lat. Jeszcze 2 lata temu, blog był prywatnym królestwem autora, gdzie budował on swoją prywatną społeczność. System komentarzy na dużym blogu przypomina forum dyskusyjne którego uczestnicy rozmawiają często bez udziału autora. Zwykle pierwszy komentarz musi być zatwierdzony, a kolejne przechodzą już automatycznie – w pewien sposób jest to symboliczne „założenie konta” czyli przyjęcie do społeczności. Zdarza się, że ktoś używa konkretnego nicka, albo w ogóle komentuje – tylko na jednym i konkretnym blogu, który tworzył coś w rodzaju małego serwisu społecznościowego. Jednak ten model – mimo, że ciągle jeszcze funkcjonuje – powolutku odchodzi jak papierowe gazety.

Re:akcja

Zmiany zapoczątkował zapewne Twitter, który zaproponował system, gdzie zamiast komentować czyjś wpis reagujesz własnym. Ta drobna zmiana okazała się na dłuższą metę wywrotowa. Mechanizm reakcji wypiera dodawanie komentarza na komentowanej stronie. O wiele lepiej skomentować ją na Facebooku - gdzie zobaczy to część z naszych 340 znajomych, a jeszcze szybciej wcisnąć przycisk „Lubię to”. Choć umieszczony na stronie tak jak formularz komentarza – nie jest jej częścią, a jedynie końcówką serwisu społecznościowego gdzie użytkownik ze swoich reakcji tworzy codzienny lifestream.

Bujanie w obłokach

Zmiana jest dobra dla odbiorcy i społeczności. Na profilu czy twitterze znajomego – łatwo jest sprawdzić gdzie się udziela i co czyta i brać w tym udział. Takie przeniesienie akcentu działa na korzyść wzmacniania i pogłębiania własnych sieci społecznych. Lepiej orientujemy się w tym czym żyją nasi znajomi, o czym z nimi rozmawiać i z jakich hermetycznych dowcipów śmiać się tego popołudnia.

Naturalnym efektem jest powolne obumieranie komentarzy tradycyjnych. Ludzie ciągle je dodają, ale – jak pokazuje praktyka – nie interesują się już aktywnym ich czytaniem, zapominają wrócić na stronę, by przeczytać odpowiedź na własne pytania. O wiele ciekawiej jest poruszać się w chmurze reakcji gdzie dzieje się więcej i szybciej.

Naturalnym efektem są strony typu Kwejk, które komentarzy nie posiadają wcale.

Klik!

Nie spotkałem się jednak nigdzie z odnotowaniem innego zjawiska – powolną śmiercią fizycznej klawiatury. To, że „Lubię to” jest często naszą jedyną reakcją na przyswajaną treść – jest częścią tego samego procesu, którego częścią są smartfony, tablety i czytniki ebooków. Klawiatura znika z urządzeń, których używamy jako podstawowej „bramki” do Internetu.

Klawiatura zaczyna być narzędziem specjalistycznym – potrzebnym jedynie komuś, kto naprawdę sporo pisze. Inni wstukają tekst kciukiem i to nie cały, bo słowa podpowiada słownik. Jednak zaczynają też pojawiać się urządzenia takie jak HTC Salsa – czyli pierwszy telefon z przyciskiem „Facebook”.

W tym samym czasie konsole do gier zaangażowały nas do ruchu całym ciałem, a różnego rodzaju gesty (na razie tylko na touchpadach, myszach i tabletach) stają się częścią nowych sposobów komunikacji z maszynami. Gdzieś w przyszłości majaczy wprowadzanie tekstu poprzez werbalizowanie go w myślach, ale czy w międzyczasie informacja tekstowa nie straci trochę na znaczeniu? Ok… oddaliliśmy się trochę za daleko w przód. Wracajmy – żeby nie naruszyć integralności continuum czasoprzestrzennego.

Mam na koniec parę pytań do was:

Czy w epoce Facebooka piszecie więcej, mniej czy tyle samo?
Czy zdarza się wam jeszcze angażować w dyskusje na blogach?
Czy dużo piszecie na urządzeniach bez fizycznej klawiatury?

Jak możecie odpowiedzieć skoro nie ma komentarzy? Najlepiej na swoim blogu, twitterze, blipie, facebooku… a może vlog na YouTube? Jeżeli tylko załączycie link – odpowiedź na pewno do nas dotrze.

AFK

Zmiany, zmiany, zmiany

Jan Kłosowski — Fri, 11 Mar 2011 17:18:14 +0000

Z początkiem miesiąca Marta Szczech opuszcza nasz skład, by żeglować w kierunku innych ekscytujących wyzwań. Dzięki za 2 lata rewelacyjnej współpracy. Zaczynając od zera razem stworzyliśmy obecnie całkiem fajną markę Logographos, autorskie rozwiązania, metodologię pracy i kontakty w branży. Pracowaliśmy razem zawsze na dobrej energii, z pasją i bez specjalnych spięć, o co w pracy freelancera jest naprawdę bardzo trudno. Marta ma wyjątkowy dar znajdywania błyskawicznie rozwiązań najdziwniejszych problemów, które serwują przeglądarki, cms’y i klienci, a kiedy raz obierze kurs – nie można jej powstrzymać. Była idealnym skrzydłowym i tak zostanie zapamiętana w firmowym Hall of Fame. Dzięki i powodzenia :)

Ale Logographos żegluje również i na pokładzie z naprawdę nieukrywaną przyjemnością wita Magdę Wójcik znaną jako Claygirl i ostatnio z fajnego bloga Geekgirls.pl. Magda programuje „wszystko we wszystkim” i zjawia się w idealnym momencie, gdy nasze projekty zwiększają skalę, a zapotrzebowanie na świeży i wysokogatunkowy kod gwałtownie rośnie. Zanim jednak jej zdjęcie pojawi się na pasku bocznym tego bloga – będzie musiała napisać dla was jakiś ciekawy tekst, z czego obiecała się niebawem wywiązać.

W tym samym czasie, Kawiarnia Mesita, zmieniła adres na Żelazną 29 i jest teraz jeszcze bardziej ulubionym miejscem naszej pracy niż wcześniej. Przynajmniej raz w tygodniu można nas tu spotkać, a warto wpadać częściej.

Aliasy Facebook

Jan Kłosowski — Sat, 08 Jan 2011 21:02:22 +0000

Facebook ma poważne problemy ze sprzedaniem swojej filozofii użytkownikom. Istotne funkcje są poukrywane w dziwnych miejscach co prowadzi do ich niepopularności. Przykładem może być problem jaki sprawia często ludziom założenie „strony oficjalnej”. Tak samo niewiele osób wie o istnieniu tzw. aliasów.

Czym są aliasy?

Spójrzmy na link do profilu Logographos tuż po założeniu:

http://www.facebook.com/pages/Logographos/131139743594600

A tutaj link do profilu osobistego mojego psa:

http://www.facebook.com/profile.php?id=100001524565700

Nie wyglądają pięknie, ale zwykle nie stanowi problemu – ba! nawet umyka uwadze! – ponieważ na te strony trafiamy przez kliknięcie w link, a nie wpisując ten adres w okienku przeglądarki. Co jednak gdy chcemy umieścić ten link np. na wizytówce? Dla Białego to raczej nie problem. Inaczej mają się sprawy w przypadku strony firmowej. Przydałby się takie adresy:

facebook.com/logographos
facebook.com/bialykiel

Osiągniemy to definiując aliasy. Jak łatwo się domyślić są one unikalne, a ich rezerwacja, w swojej skali porównywalna do rezerwacji odpowiedniej domeny www. Wprawdzie Facebook obiecuje walczyć z „zajmowaniem” aliasów w celu ich późniejszego odsprzedania, ale kto by tam ufał Facebookowi…

Jak ustawić alias dla własnego profilu na Facebooku?

Zacznijmy od Białego, czyli o przypadek profilu osobistego. Zakładkę konto odnajdziemy w prawym górnym rogu ekranu:

Konto » Ustawienia konta » Nazwa użytkownika

Pamiętajmy, że nazwę użytkownika możemy potem zmienić tylko raz. Klikamy w jedną z propozycji lub wpisujemy własną. Jeżeli wciąż jest dostępna – zatwierdzamy i biegniemy lansować się na Tablicy.

Jak ustawić alias dla strony oficjalnej na Facebooku?

Na stronie naszego fanpage’u w menu po lewej stronie zaraz pod zdjęciem głównym:

Edytuj pozycję: Strona » Marketing » Utwórz alias

Tutaj sprawa ma się inaczej. Po pierwsze mamy jedno menu ze wszystkimi fanpage’ami, którymi zarządzamy. Wybieramy więc najpierw ten właściwy. Kolejna różnica jest taka, że raz ustawionego aliasu nie możemy już nigdy zmienić.

To już wszystko. Jeżeli z artykułu nie dowiedzieliście się niczego nowego to należycie do tej elity, która odkryła aliasy samodzielnie. Serio – to nie takie popularne!

fb.me

To jednak nie koniec skracania. Jeszcze mniej osób wie o tym, że Facebook posiada swoje własne short URLs i dla wszystkich stworzonych aliasów, automatycznie działają aliasy z domeną fb.me:

fb.me/logographos
fb.me/bialykiel

Czy możemy być jeszcze bardziej cool? Tak, ale to będzie już wymagało skasowania profilu na Facebooku i założenie Twittera.

Facebook to nie Gmail

Jan Kłosowski — Wed, 05 Jan 2011 16:48:29 +0000

W trakcie gdy zacząłem pisać ten tekst zdarzyły się dwie rzeczy. Najpierw znajomy zapytał mnie czy skoro będzie miał aktywny profil na Facebooku to w ogóle potrzebna mu jest jeszcze własna strona internetowa? Chwilę potem przeczytałem na blogu Pavliny wpis „Leaving Facebook” i obydwa te wydarzenia były mi przy pisaniu bardzo „po drodze”.

Jakiś czas temu sam popełniłem wpis, w którym nazwałem Facebook alternatywą dla Google’a (w sensie pozycjonowania własnych treści w Sieci). Nie podałem wtedy żadnego sensownego przykładu przedsięwzięcia, które działa wyłącznie na Facebooku. Takim przykładem jest facebookowy fanpage Zagranico. Google radzi sobie z „zagranico” już dużo lepiej niż parę miesięcy temu, ale ciągle nie zauważył, że obecnie na pierwszym miejscu powinien znajdować się ten liczący prawie 7tys. fanów profil. Liczba fanów, poczytność i aktywność autorów odpowiada całkiem dużemu serwisowi www, jednak na wyszukiwarkach zdaje się to nie robić wrażenia. W takiej sytuacji pytanie kolegi wydaje się całkiem zasadne, prawda?

Od jakiegoś czasu dużo mówi się o tym, że Facebook „zamierza się” na googlowy ¹ Na pewno parę osób zauważy, że nazwy „Gmail” używam właściwie w zastępstwie „email”. Nie bez związku z tematem. Google’owi udało się z Gmailem coś niebywałego o czym pewnie marzy zarząd Facebooka. Google zawłaszczył olbrzymią część tej najpopularniejszej usługi internetowej i jego udział w rynku ciągle rośnie. Osiągnął to oferując usługę stabilną, użyteczną i popartą paroma latami budowania zaufania na rynku.Gmail¹ – rozbudowując funkcje komunikacji między użytkownikami. Sam zauważam, że wielu znajomych, którzy dotychczas chętnie korzystali z maila – wysyła mi teraz wiadomości prywatne w serwisie. Przyjaciele, znajomi, czytelnicy… nie idźcie tą drogą! :)

Dlaczego Google, choć też nazywany „Internetem w Internecie”, a prócz wyszukiwarki dostarczający takie usługi jak Gmail czy Docs – nie budzi we mnie takich zastrzeżeń jak serwis Marka Z.? Otóż Google, nawet w darmowych usługach oferuje stabilność, wydajność, dostępność i szanuje użytkownika końcowego. Nie eksperymentuje co parę dni z interfejsem. Nie usuwa bez pytania zdjęć z twojego konta, bo ktoś oflagował je dla żartu jako „niewłaściwe”. Natomiast oferuje możliwości takie jak eksport i import danych czy podpięcie usług pod własną domenę. Na tych wszystkich polach Facebook po prostu… „ssie”.

Najważniejsze jest dla mnie karygodne podejście do użytkownika końcowego. Facebook działa chaotycznie i autorytarnie. Pijarowcy serwisu nie potrafili sprzedać ludziom ideai fanpage’u (który jest nota bene mocno niedopracowany – patrz wpis Pavliny), a teraz usuwaniem kont – straszą i karzą bogu ducha winnych użytkowników, którzy pozakładali swoim przedsięwzięciom konta osobowe (zamiast oficjalnych). Kasując nawet dużą stronę (jak w przypadku strony żaglowca „Fryderyk Chopin”) – Facebook robi to bez ostrzeżenia usuwając całą zawartość z dnia na dzień. Nie blokuje jej dostępności dla innych – usuwa i dostęp traci nawet właściciel! Tracimy 5k fanów, kilkaset zdjęć i nawet nie mamy w kraju sensownego supportu, któremu mielibyśmy ochotę pobluzgać przez słuchawkę.

Nie chcę opowiadać o wszystkich nieprzyjemnych przygodach, które miałem z Facebookiem opiekując się paroma profilami i stronami oficjalnymi. Nie próbuję też namawiać was abyście usuwali swoje konta. Po prostu nie przyzwyczajajcie się do używania tego serwisu w zastępstwie emaila czy własnej strony internetowej. Jeżeli Facebook rzeczywiście ma aspiracje w tym kierunku – powinien po pierwsze popracować nad godną zaufania stabilnością, eksportem/importem danych, a przede wszystkim sensowną komunikacją z użytkownikiem. I to zarówno od strony interfejsu i użyteczności samej aplikacji, jak i bezpośredniej interakcji i oferowanego supportu.

Do tego czasu, pamiętajmy o tym, że Facebook to nie Internet. Ani nawet Gmail.

WP: Wypis dla stron statycznych

Marta Szczęch — Sat, 01 Jan 2011 08:00:58 +0000

W zmaganiach z WordPressem natykamy się na różne przeszkody. Jedną z prostych trudności może być brak pola Excerpt (polski Wypis, Skrót itp) w widoku edycji Strony i brak funkcji excerpt(); w szablonach stron statycznych . Pole to znane i używane we Wpisach do tworzenia leadów i różnego typu wprowadzeń, wydaje się być niepotrzebne w przypadku statycznych Stron. Ale co jeśli jednak chcemy posłużyć się tym dodatkowym polem?

Nic prostszego.

W katalogu, w którym znajduje się Twój szablon powinien być plik functions.php. Jeśli nie ma, utwórz pusty plik o takiej nazwie.

Aby dodać do Strony pole Wypis w pliku functions.php wpisz:

Po odświeżeniu widoku edycji Strony, zauważysz pojawienie się tego małego pola. Włala!

Jeśli zamierzasz używać pola Wypis do czegoś więcej niż wpisywanie pojedynczej linijki tekstu, szybko zauważysz, że jest za małe i niewygodne, a w Panelu Administracyjnym nie można nigdzie ustawić jego wielkości.

Z pomocą przychodzi funkcja add_action('admin_head', 'nasza-funkcja'), dzięki której możemy między innymi dołączać dodatkowe skrypty, style lub znaczniki do elementu Panelu Administracyjnego. ¹¹ Oczywiście funkcja add_action() pozwala na więcej, ale to osobny i obszerny temat.

Nasze zadanie jest banalne: musimy zmienić wysokość pola tekstowego o ID #excerpt. W functions.php umieszczamy następujący kod:
function resize_excerpt() { echo ""; } add_action('admin_head', 'resize_excerpt');

Wywołana funkcja resize_excerpt() dodaje do nagłówka styl², który nadaje polu #excerpt wysokość 250px. ² Taki jest WordPress, czasem jedyna metoda to Shuriken między oczy.

W szablonie strony – page.php – zawartość pola wywołasz starym dobrym .

Tym sposobem, bez użycia wtyczek, w kilku prostych krokach, ninja dają sobie więcej swobody w projektowaniu stron opartych na silniku WordPress.

<2011>

Jan Kłosowski — Sat, 01 Jan 2011 00:01:41 +0000

Zawsze na początku roku zastanawiamy się co przyniesie w branży i gdzie nastawiać ucha, żeby nie zostać nagle w tyle? Co chcielibyśmy robić i jakich projektów szukać? W 2011 na pewno mamy ochotę tworzyć i przerabiać serwisy informacyjne i portale. Dlaczego?

Otóż, mamy wrażenie, że często właśnie takie strony mają spore zaległości w zastosowanych rozwiązaniach, użyteczności i trzymaniu się standardów. Blogerzy reagują szybciej, ale duże serwisy mają swoją siłę bezwładu. Z drugiej strony często są serwisami, które narastały stopniowo i przegapiły moment, gdy całkowity redesign był już bardzo na miejscu.

Nieco idealistyczne plany, ale idealizm bywa w pracy pomocny, bo pozwala wyzwalać prawdziwy drive, którego i Wam w 2011 życzymy. Takiego przekonania do własnej roboty jak mają chłopaki ;)

Nowe znaczniki HTML5 (1)

Jan Kłosowski — Wed, 29 Sep 2010 01:29:26 +0000

HTML5

Język HTML5 wprowadza nie tylko kilka nowych znaczników, ale też pewną kryjącą się za nimi „filozofia”. Najlepiej reprezentuje ją chyba doctype tego standardu:

Właśnie tak. Jeśli chcielibyście się domyślać, idei kryjącej się za tym zabiegiem to na pewno nie jednej osobie przyszłoby do głowy: „krótszy i bardziej przejrzysty kod”.

W sieci znajdziecie już dokładne opisy nowych elementów i Google wskażą je Wam bez problemów — ja natomiast chciałbym skupić się na rzeczach nieco mniej oczywistych i udokumentowanych. Nowe znaczniki, choć czytelne semantycznie, powiększają całkowitą liczbę znaczników i stwarzają nowe pytania – jak właściwie ich używać? Rzeczy, o których będę pisał nie są zapisane w standardzie — potraktujcie je jako moje propozycje. Są to rozwiązania wypracowane w praktyce (podczas realizacji niejednej strony w HTML5), którym zarazem towarzyszyła chęć trzymania się wspominanej na początku niepisanej „filozofii”.

`div` vs `section`

Nowy element section, zazwyczaj definiowany jest na początku arkusza CSS jako display: block. Jego zachowanie będzie więc tożsame z elementem div. Pytanie brzmi: jak sensownie używać obydwu kontenerów, by w semantyce kodu była to jakaś wartość dodana (poza czterema znakami różnicy ;>)?

Proponuję, by section zachować tylko i wyłącznie do zamykania bloków, które stanowią jakąś zamkniętą całość znaczeniową (w kontekście wyświetlanej zawartości).

div natomiast używać do kontenerów, które nie spełniają funkcji „organizacyjnej” dla samej treści, są natomiast niezbędne ze względu na strukturę kodu i prezentację wizualną. Oto przykład:





…

…

…





…

…



…

…

…





…

…

…

Czy ten przykład mówi sam za siebie? #wrapper — służy najpewniej do celów wizualnego układania zawartości, lub po prostu wyświetlania jednej z warstw tła. Podobnie podrzędną funkcję spełnia div.thumbnail. Natomiast np. section#widget wydziela blok nie tylko w kodzie, ale też w strukturze treści na stronie itp.

Można przyjąć jeszcze prostsze założenie — używać prawie zawsze div, a section zachować dla semantycznego podkreślania pewnych fragmentów, ale tylko tych, które uznajemy za bardziej istotne. To też dobre podejście.

Tak czy inaczej — jeżeli decydujemy się w ogóle używać znacznika section — postarajmy się przemyśleć intencje i trzymać się jakiegoś systemu.

`header` i `footer`

Te elementy wydają się na tyle czytelne, że nie powinny wymagać komentarza. Trzymając się jednak ducha składni HTML — osobiście przyjmuję następujące założenie:

header i footer to nagłówek i stopka, pierwszego w hierarchii kontenera-rodzica — jeżeli używamy nowych elementów, będzie to zazwyczaj: body, section, article, div lub aside. Zauważmy, że nie umieszczamy kodu pomiędzy znacznikami html i head, prawda? Tak samo, logiczne wydaje trzymanie się zasady, by nie umieszczać kodu pomiędzy rodzicem, a rozpoczęciem nagłówka sekcji. Trzymając się tego sposobu myślenia – nie umieszczamy też kodu pomiędzy zamknięciem footer‘a, a zamknięciem całej sekcji. Oto przykład:



…

…

…

A nie:



…

…

…

…

…

Ta zasada nie jest nigdzie spisana, ale brzmi logicznie? Widziałem niejedną stronę gdzie była ona jednak „łamana”.

`hgroup`

Typową strukturę dokumentów HTML już dawno wymusił Google i jego mechanizmy „faworyzowania” niektórych znaczników. Z tego też powodu znacznik h1 jest swego rodzaj „świętą krową”. Pierwotnie, przewidywano używanie go na stronie zazwyczaj raz — dla nazwy/nagłówka strony. Jednak dyktat Google’a sprawił, że zaczęto go używać do podkreślania fragmentów najistotniejszych z punktu widzenia SEO. Rzadko jest to tytuł całej strony — obecnie strony internetowe mają raczej „finezyjne” nazwy własne, a często są wręcz to nieistniejące słowa takie jak choćby… Google. Już w poprzedniej części polecałem więc nieco inne podejście do użycia h1.

W HTML5 pojawił się zupełnie nowy element związany z nagłówkami: hgroup. Służy on do integrowania tytułu z podtytułem, bez zaburzania struktury dokumentu. Jednak nawet hgroup, nie rozwiązuje wszystkich problemów z nagłówkami i nie zwalnia nas od obowiązku zachowywania prawidłowej struktury treści:

`…`
`…`
`…`
`…`
`…`

`h2` to po prostu nagłówek podrozdziału bloku zatytułowanego `h1`, `h3` podrozdział bloku o nagłówku `h2`… itd. Nagłówki nie służą do definiowania wielkości czcionki!

Podsumowanie

Podsumowując — nowe elementy HTML5 uczynią składnie bardziej przejrzystą semantycznie, tylko wtedy gdy będziemy ich rozsądnie używać. W innym wypadku będzie to jeszcze większy bałagan. Niestety walidator zaakceptuje stronę o takiej składni:

Dlatego musimy sami zadbać o sensowną strukturę. W innym wypadku możemy sobie darować nowe elementy — `div` jest ciągle w standardzie i nasz kod będzie o garść znaków krótszy i czytelniejszy czyli „bardziej html5″ niż ten z bałaganiarsko użytymi nowymi znacznikami.

Save & Upload.

Pozycjonowanie stron WWW inaczej

Jan Kłosowski — Thu, 09 Sep 2010 13:57:15 +0000

SEO, PageRank, Pozycjonowanie

Od wielu lat terminy pozycjonowanie stron, SEO (search engine optimisation) czy PR (PageRank) są dobrze rozpoznawane przez wszystkich właścicieli stron internetowych, starających się promować je w Sieci. Przez “optymalizację wyników wyszukiwania”, rozumiemy zazwyczaj po prostu optymalizację wyników wyszukiwania w wyszukiwarce tekstowej Google.

Dla firmy, organizacji lub innego podmiotu wchodzącego na rynek już w jakiś sposób zorganizowany — takie wypozycjonowanie strony może okazać się karkołomnym wyzwaniem. Stąd też popularność firm pozycjonujących, a nawet całkiem spora liczba blogów poświęconych tylko temu zagadnieniu.

Warto jednak zwrócić uwagę, że tradycyjne metody pozycjonowania często stają się przestarzałe, a Google nie jest jedynym sposobem dotarcia do odbiorcy w Internecie. O alternatywnych sposobach na SEO chciałbym wspomnieć, bez aspiracji do tworzenia kompedium wiedzy. To ledwie zaczątek tematu, ale mam nadzieję, że inspirujący.

Obrazy i YouTube

Pozycjonowanie w Googlach nie musi ograniczać się do pozycjonowania treści tekstowych. Często dużo łatwiej jest wypozycjonować obraz, a najłatwiej wideo — ponieważ w tych kategoriach istnieje o wiele mniejsza konkurencja treści! Takie materiały mogą pojawiać się wysoko na pierwszej stronie wyników wyszukiwania i przyciągać uwagę mocniej niż treści tekstowe. Warto zainteresować się takimi mediami. Dobrze opisane obrazy i filmy YouTube to potężne narzędzie.

Facebook

Obecnie strony oficjalne Facebook skutecznie promują różnego rodzaju podmioty i inicjatywy, ¹ Po przykłady i nieco bardziej sceptyczne rozwinięcie tematu, odsyłam do wpisu Facebook to nie Gmail.które często nie posiadają własnych domen internetowych lub są bardzo kiepsko pozycjonowane w wyszukiwarkach¹! Ta nowa metoda rozprzestrzeniania informacji w Sieci jest bardzo konkurencyjna, ze względu na większą wiarygodność dla odwiedzających: do strony najczęściej docieramy poprzez znajomych co jest automatycznie formą rekomendacji — bardzo atrakcyjną dla autora strony.

Drugim aspektem Facebooka są reklamy, które pozwalają na wyświetlanie reklam dla bardzo precyzyjnie określonych grup docelowych. Zwrot z takich inwestycji może być wielokrotnie większy niż w przypadku np. googlowego AdWords.

Facebook okazuje się więc świetnym narzędziem nie tyle “pozycjonującym”, co po prostu alternatywnym dla wyszukiwarek.

Twitter

Posiadanie własnego profilu na Twitterze pomaga szybko pozycjonować nowe treści na stronie. Gdy dodawaliśmy informację o nowym wpisie na blogu do naszego profilu na Twitterze — często pojawiała się ona w wynikach wyszukiwania szybciej, a link szybko przekazywał “moc” stronie docelowej.

Przy wielu okazjach można wykorzystać ciekawe formy promocji np. na pewnych targach pewna firma rozdawała koszulki każdemu, kto zatwittował o produkcie podczas prezentacji — duża ilość twittów potrafi stworzyć bardzo pozytywny przepływ mocy do naszej strony.

Wikipedia

²Tak jak i profile na Facebooku, YouTube i Twitterze!
³Poprawa wizerunku marki wśród grupy docelowej, dzięki czemu jest ona postrzegana korzystniej na tle konkurencji.Choć Wikipedia używa masowo atrybutu rel=”nofollow” (i linki do stron zewnętrznych nie podbiją ich PageRanku), to stanowi wartość informacyjną i przekierowuje ruch. Warto też pamiętać, że dobry wpis w Wikipedii² to także pozycjonowanie w rozumieniu marketingowym³. Nie wszystko zasługuje na wpis w Wiki, ale jeśli tak jest — warto skorzystać z tej możliwości, lub poprawić wpis już istniejący.

Mam nadzieję, że tematy, które tu poruszyłem mogą zainspirować do przemyślenia własnej strategii promocji w Internecie.

Facebook API Key, Application Secret… tajniki integracji z własną stroną

Marta Szczęch — Sun, 08 Aug 2010 18:56:50 +0000

Praca z Facebookiem

Ten artykuł jest wstępem zarówno do artykułów o integracji strony WordPress z Facebookiem, jak i integracji każdej dowolnej strony WWW z Facebookiem.

Artykuł opisuje jak utworzyć i skonfigurować Aplikację oraz Stronę oficjalną

Aplikacja będzie tu używana wyłącznie do integracji strony opartej na WordPressie za pomocą wtyczki Simple Facebook Connect. Jeśli nie korzystasz z WordPressa lub nie chcesz posługiwać się wtyczką – nie twórz Aplikacji.

Strona oficjalna jest niezbędna. Czy tworzysz małą wlepkę na stronę, czy łączysz z Facebookiem cały system CMS – musisz posiadać na Facebooku Stronę o unikalnym adresie URL.

Niniejszy tekst nie tłumaczy i nie rozwija wielu pojęć. Skupiamy się tu na wprowadzeniu do integracji strony internetowej z serwisem Facebook.

Założeniem wyjściowym jest to, że posiadasz stronę internetową oraz jej odpowiednik na Facebooku w postaci Strony oficjalnej lub Strony społecznościowej. W kolejnym artykule skupimy się na integracji ze stroną opartą na WordPress, a ten tekst opisze kwestie ogólne i przygotowanie.

Najpierw musisz jednak posiadać zwykłe konto użytkownika Facebook.

Dobra praktyka: Nie zakładaj dla swojej witryny osobnego konta użytkownika – Strona oficjalna lub Społecznościowa oferują Ci lepsze i ciekawsze narzędzia administracyjne i promocyjne.

Ponieważ bardziej typowym wyborem będzie Strona oficjalna – dalej będziemy pisać tylko o niej.

Aplikacja czy Strona?

Chociaż chcesz zintegrować z własną witryną Stronę oficjalną, w wielu sytuacjach należy stworzyć Aplikację Facebook. Tylko dzięki Aplikacji zdobędziesz Klucz API i tzw. Application Secret – bez nich nie połączych się z Facebook API. Jest to potrzebne, jeśli chcesz integrować komentarze, publikację treści lub używać wtyczki do WordPressa Simple Facebook Connect.

Jeśli to, co zamierzasz robić nie wymaga podawania: Klucza API i tzw. Application Secret – nie twórz Aplikacji

Można stworzyć tylko Aplikację i promować ją zamiast Strony oficjalnej – z pozoru wyglądają podobnie. Jednak tylko Strona oferuje interesujące Cię funkcjonalności.

Niestety choć wydaje się to zagmatwane – niezbędne do integracji: Facebook API Key i Application Secret możesz uzyskać tylko zakładając Aplikację więc musisz ją założyć nawet jeżeli nie będziesz jej wykorzystywać do niczego więcej.

Podsumowując, aby rozpocząć integrację, musisz mieć:

Konto użytkownika Facebook
Aplikację Facebook
Stronę oficjalną na Facebook

Dzięki nim uzyskasz:

indywidualny klucz Facebook API
Application Secret
adres URL założonej przez Ciebie Strony oficjalnej.

Do dzieła!

Tworzenie i konfiguracja Aplikacji Facebook

Wejdź na stronę swoich Aplikacji pod adresem: http://www.facebook.com/developers/apps.php

Utwórz Aplikację o dowolnej nazwie, klikając w przycisk Set up new App. Strona utworzonej Aplikacji zawiera dane, których wymaga wtyczka Simple Facebook Connect (min. Klucz API, ID Aplikacji itd.), ale UWAGA: Aplikacja wymaga jeszcze poprawnego skonfigurowania!

Aplikacja utworzona. Aby zintegrować Facebook z konkretną stroną WWW, musisz wprowadzić następujące dane:

Zakładka: Informacje

Nazwa aplikacji – Aplikacja musi mieć nazwę. Ja wprowadzam adresy stron, które integruję, np. NazwaSerwisu.pl

Podstawowe informacje – dane takie jak Opis czy Logo nie są niezbędne, żeby połączenie z Facebookiem zadziałało. Jeśli nie tworzysz Aplikacji, tylko połączenie z Facebookiem – te dane, to kwestia estetyki. Uzupełnij je wg własnych potrzeb.

Informacje kontaktowe – do kontaktów z użytkownikami – wybierz opcję URL i wpisz adres w formacie: http://nazwaserwisu.pl/, do kontaktów z FB wpisz swój adres email,

Zakładka: Strona aplikacji

Tu znajdziesz unikalne ID Aplikacji i Aplication Secret

Adres (URL) strony – Podaj adres, pod którym znajdują się twoje pliki i treści odbierane przez FB. Adres musi kończyć się znakiem / np. http://nazwaserwisu.pl/

Domena strony – Wpisz główną domenę, np. nazwaserwisu.pl Bez http://, www., bez końcówki /. Umożliwi to obsługę subdomen.

Zakładka: Integracja z Facebookiem

Strona ramki – pozostaw puste. Jeśli tworzysz Aplikację ożesz utwórzyć tu unikalny adres URL swojej Aplikacji na FB, np. http://apps.facebook.com/nazwaserwisu (taki sam jak w Adres URL karty.

Adres ramki – (poprzednio: Canvas Callback URL) – WAŻNE! to tu zastępujesz ową Stronę ramki (w skrócie: stronę aplikacji) adresem własnej strony WWW. Podaj adres, pod którym znajdują się twoje pliki i treści odbierane przez FB. Adres musi kończyć się znakiem / np. http://nazwaserwisu.pl/

Adres URL zakładki – pozostaw puste. To adres, na który kierowani będą użytkownicy po kliknięciu w zakładkę Twojej aplikacji. Jeśli pole będzie puste, zostaną przekierowani pod adres, który wpisałeś w Adresie ramki.

Nazwa zakładki – nazwij krótko zakładkę/bookmark widoczną dla użytkowników, np. NazwaSerwisu

Adres URL karty – pozostaw puste. Domyślnie system uzupełni to adresem – adresem URL twojej strony.

Reszta ustawień to opcje, których możesz potrzebować, jeśli faktycznie chcesz tworzyć prawdziwą aplikację. Jeśli chcesz tylko zintegrować stronę WWW ze Stroną/Profilem FB, przejrzyj, ale nie zaprzątaj sobie nimi głowy.

OK, Aplikacja stworzona, inaczej mówiąć: masz Klucz API, a Facebook będzie wiedział, jak połączyć się z twoją stroną WWW.

Czas założyć Stronę FB – czyli nawiązać kontakt z użytkownikami tego serwisu-molocha.

Jak stworzyć Stronę oficjalną na Facebooku i uzyskać jej URL?

Jeśli stworzyłeś już Stronę oficjalną (jeśli nie – zrób to: zrób to teraz) potrzebujesz jej URL-u.

Bezpośredni adres na twoją Stronę (URL) powinien wyglądać tak:

http://www.facebook.com/pages/Nazwa-Strony/XXXXXXXXXXXX

Te „iksy” (tzn. numer, który reprezentują) to Twoje unikalne ID Strony. Poprawnie skopiowany adres URL powinien je zawierać.

Jeżeli jeteś zalogowany jako użytkownik – do swojej Strony najszybciej dostaniesz się klikając w prawym górnym rogu:

Konto > Zarządzanie stronami > Nazwa Strony

Oczywiste? W takim razie przepraszamy – nam ciągle nawigacja po Facebooku wydaje się nieintuicyjna :)

Integracje

Teraz zobacz, co możesz zrobić bez przeszkód i ograniczeń:

ℓog